نوع کارت حافظه اي که شما بايد براي دوربينتان استفاده نماييد بستگي به نوع دوربيني که خريده ايد دارد و اساسا کارتهاي مختلف بجاي هم قابل استفاده نيستند .  در اين نوشتار به معرفي انواع کارتهاي حافظه و مشخصات فني آنها خواهيم پرداخت.

راههاي زيادي براي گرفتن عکس‌هايي شبيه به عکسي که عکاسان حرفه‌اي مي گيرند وجود دارد. در هر صورت يک موضوع روي تمام عکسها تاثير گذار است و آن ترکيب بندي يا بقول هنري‌ها کامپوزيسيون! است. البته در اين مورد دوستاني که حرفه و کارشان عکاسي است بهتر مي تواندد بنويسند، ولي چون هيچ کس چيزي ننوشت، مجبوريد ترجمه غير حرفه اي من را بخوانيد! بهر حال، براي موفقيت و معني دار بودن يک عکس، بايد بدرستي ترکيب بندي شود. ممکن است سوژه در محل نامناسبي از کادر واقع شود و مورد توجه بيننده عکس قرار نگيرد و يا مفهوم مورد نظر عکاس اشتباه برداشت شود.

در دنياي عكاسي يك مساله كاملا واضح است: در اغلب موارد از سه‌پايه ، كه موثرترين وسيله‌ براي تهيه عكسهاي شارپ است، استفاده نمي‌شود .سيستمهاي لرزه گير كه به نامهاي مختلفي مانند : Vibration Reduction ، Optical Stabilization ،Image Stabilization و يا Anti Shake معروفند، براي رفع اين نياز همگاني ابداع شدند: نياز به تهيه عكسهاي شارپ بدون استفاده از سه پايه!

با استفاده از اين سيستمها ، امكان تهيه عكسهاي شارپ با سرعتهايي از شاتر وجود دارد كه قبلا فقط با سه پايه امكان داشت. اولين بار اين سيستمها در سال 1994 در دوربينهاي ارزانقيمت Nikon و بعد در سال 1996 در لنزهاي Canon براي دوربينهاي EOS SLR عرضه شدند. از آن زمان تاكنون اين سيستمها به يكي از مهمترين و باارزشترين فناوريهاي عكاسي تبديل شده‌اند.

تمام دوربين هاي ديجيتال يک مد کاملا اتوماتيک تنظيم نور دارند که به کاربر امکان مي دهد به راحتي سوژه خود را انتخاب کرده و در کادر قرار دهد و عکس بگيرد. هرچند در بيشتر دوربينهاي معمولي داراي فيلم نيز راه هاي مختلفي براي کنترل نور در نظر گرفته شده است. يک تنظيم نور مناسب منجر به عکسي مي شود که داراي کنتراست و روشنايي مناسب بوده و هيچ ناحيه اي در آن نه آنقدر روشن است که تصوير رنگ و رو رفته شود و نه آنقدر تاريک است که جزئيات از بين رفته باشد. بسياري از دوربين هاي ديجيتال براي تعيين تنظيم نور مناسب از سيستم اندازه گيري نور در مرکز تصوير Center Metering استفاده مي کنند. با اين سيستم، دوربين ميزان نور را بيشتر در محدوده اطراف مرکز لنز در نظر گرفته و نور کناره هاي لنز را کمتر تاثير مي دهد. در بسياري از شرايط اين تنظيم خوب کار مي کند، ولي در بعضي از شرايط نور دهي، ممکن است اين سيستم عکسهاي ضعيفي از لحاظ نوردهي ايجاد نمايد.

شاخص ISO در دوربين ديجيتال نشانگر حساسيت حسگر دوربين نسبت به نور است.مقدار ISO كم نشانه حساسيت كم و مقدار ISO بالا معرف حساسيت زياد است.تقريبا در تمام دوربينهاي ديجيتال ، چه انواع ارزان و چه انواع گرانقيمت ، با افزايش ISO كيفيت تصوير كاهش پيدا مي كند. هر چه قدر حساسيت بالا تر باشد ، نويز تصوير نيز افزايش پيدا مي كند.مثل راديو كه با زياد كردن ولوم صدا نويز صدا نيز بيشتر مي شود.

با كاهش مقدار ISO نويز تصوير كاهش مي يابد ، تصوير واضحتر و احتياج به نور بيشتر خواهد شد (و در نتيجه بايستي از ديافراگم بازتر يا سرعتهاي پايين شاتر استفاده كرد).

با افزايش مقدار ISO ،نويز تصوير بيشتر ، جزئيات تصوير كمتر مي شود ولي نياز به نور كمتر خواهد شد.( استفاده از ديافراگم كوچكتر و يا سرعتهاي بالاي شاتر امكان پذير ميگردد)

عمق ميدان ناحيه اي است كه تمام عناصر موجود در آن، در عكس واضح باشند.هر چه عمق ميدان بيشتر باشد ،ناحيه واضح در اطراف(جلو و پشت) نقطه فوكوس بيشتر است.در عكسي كه عمق ميدان آن كم است، ممكن است ناحيه پشت(يا جلو) نقطه فوكوس دوربين ، محو شود .

عمق ميدان يك تصوير توسط سه عامل كنترل مي شود : 1- فاصله تا موضوع 2- فاصله كانوني 3- قطر دهانه ديافراگم

ظاهرا عمق ميدان مسئله ساده اي به نظر مي رسد اما در واقع موضوع غامضي است.هدف ما در اين نوشتار،توضيح مفاهيم مرتبط با آن و نيز طرز استفاده از اين مفاهيم براي تهيه عكسهاي دلخواه مي باشد.

همانگونه كه در تعريف عمق ميدان ذكر شد، معياراساسي ، وضوح عناصر است.درك شدت وضوح از فردي تا فرد ديگر متفاوت است. وبنابراين بايد بر اين نكته تاكيد كنيم كه وضوح مورد نظر در اين تعريف ، يك وضوح قابل قبول براي اكثر افراد مي باشد.به طوريكه اكثر افراد پس از مشاهده عكس،عناصر مورد نظر را در منطقه فوكوس دوربين بدانند.از سوي ديگر اين وضوح به معناي Sharpness نيست بلكه به معناي آنست كه ذات و ماهيت آن قسمت قابل تشخيص باشد.

اگر در مورد نحوه استفاده از تراز سفيدي ( White Balance ) دوربينتان اطلاعات زيادي نداريد، حتما اين مقاله را بخوانيد.

بدون اينکه بخواهيم زياد وارد مسايل تکنيکي شويم، دانستن اين مطلب مهم است که دوربين عکاسي بايد ميزان هر کدام از رنگ‌هاي اصلي را که روي سنسور تجزيه مي‌کند بداند. هر بار که دوربين عکس مي‌گيرد بايد نور سفيد را که جمع تمام رنگهاست شناسايي نمايد که اين کار يکي از دلايل کندتر بودن دوربين‌هاي ديجيتال نسبت به دوربين هاي فيلمي است که بدون پردازش نور را روي فيلم مي‌تابانند. از آنجا که نور سفيد توسط شرايط نورپردازي محيط تغيير مي‌کند دوربين بايد اثر اين نور اضافه بر روي رنگ سفيد را جبران نمايد. اهميت اين موضوع از آن جهت است که اصلاح رنگي تصوير بعد از گرفته شدن توسط نرم‌افزارهاي ويرايش تصوير کار آساني نيست که براحتي از عهده همه برآيد.

بيشتر دوربين‌هاي ديجيتال بخصوص مدلهاي جديدتر داراي تراز سفيدي قابل تنظيم مي‌باشند. معمولا تنظيم‌هاي مختلف جزو يکي از دسته‌بندي‌هاي زير قرار مي‌گيرد.

توصيه هاي Derrick Story نويسنده کتاب راهنماي جيبي عکاسي ديجيتال

شايد قبلا اين جملات را شنيده ايد: " دوربين هاي ديجيتال تمام کار را خودشان انجام مي دهند، فقط کافي است دکمه را فشار دهيد تا عکسي سحر آميز به دست آيد. هرچه دوربين بهتر باشد عکسي بهتر به دست مي آيد." آيا درست است؟ من اصلا قبول ندارم .

واقعيت اين است که شما مي توانيد با استفاده از دوربين هاي ساده اتوماتيک عکسهاي جالبي بگيريد و يا برعکس با استفاده از گرانترين دوربين نيکون عکسي بد! اين دوربين نيست که عکسي زيبا مي گيرد، عکاس است. با کمي دانش و آمادگي مي توان با انجام تنظيم هاي صحيح و استفاده از تکنيک هاي کار، با استفاده از کوچکترين دوربين ديجيتال عکسي به يادماندني گرفت.براي کمک به شما براي گرفتن عکسهاي خوب، ده نکته در اينجا ذکر مي کنم که شما را قادر مي سازد عکسي در حد حرفه ايها بگيريد بدون اينکه پول زيادي براي خريد دوربين هاي گرانقيمت حرفه اي پرداخته باشيد.